Werken in de zorg geeft veel stof tot nadenken. Bovendien maken we bijzondere situaties mee tijdens onze workshops, trainingen en opleiding.
De Keerzijde gaat onder je huid zitten. Je vergeet het nooit meer.
Deze herkenning en nieuwe ideeën uit de praktijk deelt Lieke graag met je via haar blogs.
Wij doen niks 'zomaar' in de trainingen. Alles zit hem in de kleine details. Net als in de dagelijkse zorg.
Na de introductie met onze coach gaat de zorgervaring beginnen met het innemen van de tassen van deelnemers. Steevast komt dan de vraag: "Hoezo? Wat gaan jullie daarmee doen dan?"
Nou niks dus. Het loslaten van persoonlijke eigendommen hoort bij de ervaring. En daar begint de twijfel toe te slaan.
De opluchting wanneer ieder zijn tas aan het einde van de training weer terug heeft is groot.
De vraag is natuurlijk hoe wij in de praktijk omgaan met persoonlijke eigendommen van bewoners.
"Ik neem uw tas wel even mee. Komt zo weer terug" En weg is ie.
Regelmatig gebeurt het dat deelnemers iets verstoppen om toch het idee te hebben iets eigens bij zich te hebben. Zo zien we bijvoorbeeld vaak bananen in broekzakken of jassen verdwijnen. Naderhand altijd grote hilariteit.
Herkenbaar in de praktijk? Ja dus.
Persoonlijke bezittingen doen er toe. Hoe klein ze ook zijn.
- Confucius -
