Werken in de zorg geeft veel stof tot nadenken. Bovendien maken we bijzondere situaties mee tijdens onze workshops, trainingen en opleiding.
De Keerzijde gaat onder je huid zitten. Je vergeet het nooit meer.
Deze herkenning en nieuwe ideeën uit de praktijk deelt Lieke graag met je via haar blogs.
Het zal degenen die mij kennen niet verbazen dat ook ik me af en toe hopeloos, teleurgesteld en simpelweg enorm kwaad voel vanwege de sfeer en vooroordelen ten opzichte van asielzoekers in NL en de rest van Europa.
Ik wil dan ook graag deze foto delen van onze eerste leerling die na een lang en intensief traject haar VIG diploma in NL heeft behaald.
Via de 'normale' wegen kwam zij niet verder. Daarom kwamen wij met elkaar in contact.
Direct werd mij al duidelijk dat zij een enorm sterke vrouw is met een vluchtroute achter zich waar zij zich, met haar 3 toen nog kleine kinderen, doorheen heeft geslagen. Ongelofelijke verhalen. Diep respect.
We gingen samen aan de slag.
Naast het opleiden vanuit de praktijkopleiding werd ik haar persoonlijke coach. Wat heb ik ook veel geleerd van haar!
Bij haar opdrachten werd ze ondersteund door een zus van mij met meer dan 40 jaar ervaring in de zorg.
Als het niet linksom gaat dan gaan we gewoon rechtsom.
Met als resultaat dat deze leerling als deskundig en betrokken VIG-er aan de slag ging. In Coronatijd. Wat hadden we haar allemaal hard nodig en wat heeft zij als professional meerdere keren haar waarde laten zien in deze heftige periode voor bewoners én personeel.
Nu wordt zij helaas weer dagelijks geconfronteerd met vooroordelen en botweg discriminerende uitspraken naar haar maar vooral ook naar haar kinderen. Te triest voor woorden.
Soms vraag ik me af of er weer een pandemie nodig is om te beseffen wat de waarde is van deze zorgmedewerkers voor de levens van 'ons' Nederlanders.
Ik hoop van harte dat dat niet nodig is.
- Confucius -
